منابع و ماخذ پایان نامه افراد مبتلا

آلوده مي شود به نظر مي رسد اين مسئله مهمترين عامل در جهت حذف عفونت باشد. آنتي بادي هاي سرمي نمي توانند از عود عفونت جلوگيري کنند.
در نوزادان حداکثر حساسيت به عفونت اوليه هرپس بين 6 ماهگي تا 2 سالگي است چون نوزادان آنتي بادي مادري را بصورت غير فعال کسب مي کنند و اين آنتي بادي ها در 6 ماه اول زندگي از بين مي روند آنتي بادي هايي که از طريق جفت به مادر منتقل مي شوند ممکن است نوزاد را در برابر عفونت اوليه محافظت نکنند اما در بهبودي آنها دخالت دارند.
همراهي داروهاي ضد ويروسي و آنتي بادي هاي منوکلونال باعث مهار ويروس هرپس در نوزادان مي شود. در کنترل عفونت اوليه و عود کننده هرپس، ايمني سلولي و ايمني غير اختصاصي ميزبان نقش پراهميتي دارند که ابتدا سلول هاي NK و اينترفرون وارد عمل مي شوند.
پاسخ هاي ايمني اختصاصي توسط سلول هاي CD8و CD4 توليد مي شوند. اينترفرون گاما از سايتوکاين هايي است که توسط سلول هاي CD4 توليد مي شود و سبب فعال شدن ايمني غير اختصاصي مي شود. دفاع ميزبان توسط ايمني هومورال نيز بر عليه عفونت هاي HSV موثر است. سلول هاي NK، ماکروفاژ ها و سلول هاي T در برابر عفونت پاسخ هاي مختلفي را نشان مي دهند که پاسخ هاي ايمني هومورال درمحدود کردن علائم نورولوژيک بيماري موثر هستند.
در خنثي سازي هرپس سيمپلکس اجزايي از کمپلمان نيز نقش دارند که عفونت هاي مجدد عود کننده مي توانند بر اثر نقص در برخي از اجزاي کمپلمان ايجاد شوند. بنابراين شايد علت عود در حضور آنتي بادي هاي سرم، نقص در ساير اجزاي سيستم ايمني باشد.
فعال ترين شاخص ايمني زايي موجود در سطح ويريون گليکوپروتئين هاي gpB و gpD هستند. تعداد آنتي بادي هايي که به پلي پپتيدهاي سطح ويروس متصل مي شوند شدت عفونت را نشان مي دهند که هرچه آنتي بادي هاي متصل شده به سطح ويروس کمتر باشد درجه انتشار عفونت نيز کمتر است.
آنتي بادي به کمک لنفوسيت هاي سايتوتوکسيک، کمپلمان، منوسيت ها، ماکروفاژ و سلول هاي پلي نوکلئر سبب ليز سلول هاي آلوده در محيط خارج از سلول مي شوند. ويروس پس از عفونت اوليه (بدون علائم ، خفيف يا شديد) معمولاً بصورت مخفيانه در بدن باقي مي ماند در صورتيکه آنتي بادي هاي ضد ويروسي در خون باقي مانده اند اين آنتي بادي ها احتمالاً بيماري را تعديل مي بخشند ولي از بروز عفونت مجدد يا فعاليت دوباره ويروس مخفي جلوگيري نمي کنند (44, 76).
2-10 تشخيص
قطعي ترين اقدام در تشخيص ويروس جداسازي آن از نمونه هاست که از ضايعات هرپسي پوست، قرنيه، نازو فارنکس قابل جدا شدن است و همينطور بيوپسي مغز. همچنين ويروس در گلو، بزاق، مدفوع، ادرار، مايع مغزي- نخاعي در هنگام عفونت اوليه و يا حتي هنگام عدم هيچ نوع علامت کلينيکي يافت مي شود.
براي جداسازي ويروس مي توانيم از حيوانات آزمايشگاهي، تخم مرغ جنين دار و رده هاي سلولي استفاده کنيم که از معمولترين روش جداسازي ويروس کشت سلولي است که از رده هاي سلولي Hela ,Fibroblast Human diploid ,Vero ,Forskin , Embryonic kidney و… مي توان براي کشت ويروس استفاده کرد که درمدت 24 تا 48 ساعت بعد از تلقيح ويروس در سلول ها اثرات CPEدراثر سيکل تکثير ويروس ظاهر مي گردد. سپس اين ويروس ها را مي توان از طريق رنگ آميزي ايمنوفلورسانس با آنتي بادي اختصاصي شناسايي کرد.
مي توان از آنتي سرم اختصاصي و يا از روش آناليز DNA توسط آنزيم هاي محدودالاثر جهت تعيين تيپ ويروس استفاده کرد که تعيين تيپ HSV فقط درمطالعات اپيدميولوژيکي استفاده مي شود. روش PCR و ميکروسکوپ الکتروني و روش هاي ايمنولوژيک نيز از روش هاي تشخيصي اين ويروس مي باشند. همچنين با کشيدن سواب به قاعده ضايعات تبخالي و بر روي پوسته هاي حاصل مي توان سلول هاي چند هسته اي غول پيکر را با کمک رنگ آميزي رايت يا گيمسا با ميکروسکوپ نوري مشاهده کرد.
در درمان آنسفاليت ناشي از اين ويروس تشخيص سريع بيماري در مراحل اوليه بسيار حائز اهميت است و وجود روش هاي تشخيصي به موقع بيماري الزامي است. تست آنتي بادي فلورسانس با بکار بردن ماده بيوپسي مغز و يا مايع مغزي- نخاعي روش انتخابي است.
هيبريداسيون با استفاده از DNA probes نشان دار يا آزمايشهاي ديگر را براي شناسايي مي توان به کار برد که ميتوان به جستجوي انواع آنزيم هاي اختصاصي ويروسي مانند DAN پلي مراز، DNase ، تيميدين کيناز درمايع مغزي- نخاعي اشاره نمود که از جمله روش هاي غير تهاجمي هستند. PCR مايع مغزي- نخاعي جايگزين بيوپسي مغز براي تشخيص آنسفاليت هرپسي شده است (47).
2-11 سرولوژي
تشخيص هاي سرولوژي داراي ارزش باليني چنداني نيستند به علت تشابه آنتي ژن بين HSV-1و HSV-2 تست هاي سريالي اندازه گيري تيتر آنتي بادي در مادراني که براي اولين بار دچار عفونت شده اند مفيد است استفاده از آنتي بادي هاي اختصاصي تيپ ويروس HSV سبب شده تا تست هاي سرولوژي اختصاصي تري انجام گيرد.
مهمترين تست هاي سرولوژي براي تشخيص HSV شامل الايزا، فيکاسيون کمپلمان، هماگلوتيناسيون passive ، ايمنوفلورسانس و تست هاي خنثي سازي مي باشد. آنتي بادي هاي ضد هرپس در مدت 4تا 7روز ظاهر مي شوند و تنها در تشخيص عفونت اوليه موثر مي باشند چون تمامي افراد در بيماري عود کننده داراي آنتي بادي ضد ويروس مي باشند (25,26,47).
2- 12 اپيدميولوژي
مخزن طبيعي ويروس انسان است و هيچگونه مخزن يا ناقل غير انساني براي اين ويروس شناخته نشده است. ويروس بر اساس وضعيت اقتصادي و اجتماعي جوامع مختلف داراي ميزان ابتلاي متغيري است. انتشار ويروس از طريق تماس مستقيم با بزاق فردآلوده و يا وسايل آلوده به بزاق فرد مبتلا است. در بيمارستان ها انتشار عفونت شايع است و همچنين همه گيري هايي در اين مکان ها گزارش شده است. عفونت اوليه با HSV معمولاً بدون علامت است و در کودکان معمولاً دراثر تماس با بزاق والدين يا مربيان آلوده مي باشد که موجب بروز ژنژيواستوماتيت ، گلودرد و عفونت هاي حلقي- دهاني مي گردد.
دوره بيماري 1تا26 روز است و اوج ابتلا به ويروس بين يک تا دو سالگي است 60تا70 درصد افراد در دوران بلوغ داراي آنتي بادي ضد هرپس هستند. آنتي بادي ضد HSV-2قبل از سن بلوغ به ندرت يافت مي شود.
برخلاف HSV-1 که ميزان شيوع آن رو به کاهش است درصد ابتلا به HSV-2 در جوامع رو به افزايش است که بدون شک منبع عفونت هاي نوزادان، هرپس ژنيتال در مادران در دوران نزديک به وضع حمل مي باشد (15).
2-13 درمان
سايت هدف داروهاي ضد ويروسي اسيد نوکلئيک ويروسي است که اين داروها از تکثير ويروس و سنتز DNA ويروسي جلوگيري کرده و علائم کلينيکي بيماري را مي کاهند. درمان، شدت علائم و مدت بيماري را کاهش مي دهد ولي تاثيري در ميزان عود عفونت ندارد و مانع نهفتگي ويروس نمي شود. هرپس ويروس بعد از عفونت اوليه درگانگليون هاي حسي مخفي مي شود و ميزان عود درافراد درمان شده ودرمان نشده يکسان است (17,26,58,77).
از مشتقات نوکلئوزيدي که از سنتز DNA ويروسي جلوگيري مي کنند مي توان به آدنين آرابينوزيد،
سيتوزين آرابينوزيد، يدوکسي يوريدين و 5- منوفسفات آسيکلووير اشاره کرد. از بين اين داروها آسيکلووير به دليل عوارض و سميت کمتر نسبت به بقيه داروها، داروي انتخابي در درمان بيماري مي باشد. تجويز داخل وريدي آسيکلووير در شروع آنسفاليت و قبل از بي هوشي بيمار سبب توقف کامل آنسفاليت خواهد شد. اين دارو علاوه بر اينکه داروي انتخابي در درمان آنسفاليت هرپسي است درکاهش ميزان مرگ و مير هرپس نوزادي هم موثر است.
در ابتدا آسيکلووير توسط تيميدين کيناز ويروسي فسفريله مي شود تا فعال شود (آسيکلووير منو فسفات) سپس توسط کينازهاي سلولي دي و تري فسفريله مي شود که فرم تري فسفات دارو (آسيکلووير تري فسفات) فرم فعالش است که با اتصال به DNA پلي مراز ويروس آن را غير فعال کرده و از سيکل تکثير ويروس جلوگيري مي نمايد (18,51,58).
مقاومت به آسيکلووير مي تواند در سويه هاي هرپسي که در تيميدين کيناز کمبود دارند در حين درمان بروز کند. مقاومت مربوط به جهشي است که در ژن هاي TKو DNA پلي مراز ويروس به موجود مي آيد چنين گونه هايي معمولاً به وسيله آسيکلووير متوقف نمي شوند و در حين درمان تکثير مي يابند (56).
از آسيکلووير براي درمان بيماري هاي هرپس لبي و عقربک بصورت خوراکي تجويز مي گردد و از عود ضايعات مي کاهد، درعفونت هاي تناسلي سبب کاهش دوره ترشح ويروس مي شود اما اثر عمده اي بر حملات عود کننده بيماري ندارد ( 58,24).
از داروي ويدارابين مي توان براي کاهش مرگ و مير درعفونت هاي هرپسي نوزادان و آنسفاليت هرپسي استفاده کرد. اين دارو از آسيکلووير سمي تر است ولي در درمان سويه هاي مقاوم به آسيکلووير از آن استفاده مي شود. از پماد موضعي 15درصد يدوکسي يوريدين نيز مي توان در درمان ضايعات لبي و دهاني استفاده کرد (58,37,34).
عوارض داروها:
عوراض جانبي آسيکلووير
موضعي : التهاب، بثورات وزيکولي در ناحيه تزريق دارو
چشم : آسيب سطحي قرنيه همراه با نقطه دار شدن آن که با قطع مصرف دارو بهبود مي يابد، احساس گزش خفيف و گذرا
مجراي گوارشي : تهوع، استفراغ و اسهال
مجاري ادراري- تناسلي : هماتوري- اختلال قابل برگشت عملکرد دستگاه ادراري
قلبي – عروقي : کمي فشار خون
سيستم اعصاب مرکزي : سردرد، علائم آنسفالوپاتي (خواب آلودگي، رعشه، توهمات، آشفتگي، حملات تشنجي و اغما)
ساير عوارض : درد مفصلي، پيدايش ويروس هاي مقاوم (با مصرف طولاني مدت)
عوارض جانبي داروهاي انتخابي براي درمان بيماري هاي ويروسي سبب شده تا امروز توجه دانشمندان به تحقيق پيرامون ترکيبات دارويي گياهي معطوف شود که تحقيقات در اين راستا در سراسر دنيا صورت گرفته و يا درحال انجام است که کاربرد گياهان را در درمان ويروس ها بيش از پيش به اثبات مي رساند(58,75).
با توجه به اينکه ماده موثر گياهان دارويي اغلب به صورت مصنوعي قابل سنتز نيستند، از عصاره اين گياهان در جهت ساخت داروهاي گياهي استفاده مي شود(48).
2-14 پيشگيري
انسان بسيار مستعد عفونت با HSV مي باشد و فقط در چندين ماه اول زندگي حالتي از ايمني از راه جفت
ازمادر به نوزاد منتقل مي شود و ايجاد مصونيت نسبي مي کند اما در حدود ماه ششم از زندگي شير خوار و با کاهش سطح آنتي بادي هاي مادري بدن او مستعد ابتلا به عفونت مي گردد.
نوزادان نارس که فرصتي براي کسب مصونيت ندارند يا شيرخواراني که از مادران غير آلوده متولد مي شوند مصونيت ماههاي اول بعد از تولد را ندارد (44).
جهت پيشگيري از عفونت نوزادان، مادران بارداري که سابقه بيماري هرپسي دارند و نوزاداني که از اين مادران متولد مي شوند تا يک ماه پس از زايمان بايد تحت آزمايش قرار گيرند تا در صورت آلودگي درمان در آنها به سرعت آغاز گردد. نوزادان و افراد مبتلا به اگزما بايد از ضايعات فعال هرپس دور باشند. خاصيت نهفتگي ويروس در افراد آلوده و عودهاي مکرر بيماري به شيوع بيشتر ويروس کمک مي کند و درمان و پيشگيري آن را با مشکل روبرو مي سازد.
واکسيناسيون برعليه HSV-1 مشابه ساير عوامل عفوني در پيشگيري از عفونت اوليه بسيار موثر است چون عفونت مجدد هرپس ويروس با وجود آنتي بادي هاي موجود در خون رخ مي دهد. بنابراين به نظر مي رسد که واکسيناسيون فردي که قبلاً با اين ويروس آلوده شده ارزش چنداني ندارد.
انواع مختلف واکسن هاي تجربي تهيه شده است که واکسن از آنتي ژن هاي خاص از گليکو پروتئين هاي موجود در پوشش ويروس ساخته مي شود و اينگونه گليکو پروتئين ها به روش نوترکيبي يا به روش سنتزي از پپتيدها بوجود مي آيند و يا بخشي از DNA هرپس ويروس که

این نوشته در No category ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *